Wanneer coachen?
Coaching en begeleiding kan in verschillende levensfasen.
Er is persoonlijke coaching of begeleiding, life coaching, mentale coaching, loopbaancoaching, executive coaching, groepscoaching – ook ter ondersteuning en aftrap van een verandertraject.
Wanneer?
Jonge mensen en studenten die hun weg zoeken in deze wereld, studievragen hebben, levensvragen hebben.
Van jonge mensen wordt veel gevraagd. Niet alleen worden ze overspoeld met de E-wereld waarvan verwacht wordt dat ze vooral meedoen. Ook de druk om op zeer jonge leeftijd de juiste beroeps- of studie keuze te maken is gigantisch. Tenslotte heb je maar 4 jaar…….
Hoe weet ik nu dat ik het juiste kies? Wat zijn de dingen waar ik echt voor kan gaan?
De wereld wordt steeds dynamischer. Een baan voor het leven bestaat volgens mij niet meer. Daarmee wordt het hier en nu steeds belangrijker. Wat is nu de vraag, wat zijn mijn ambities, hoe wil en kan ik mezelf ontwikkelen en wat is dan mijn basis? Hoe geef ik mezelf de juiste impuls?
Die vragen verdienen op zijn minst een aanzet tot een antwoord om de juiste studie- of beroepskeuze te kunnen maken.
Mensen in een rouwproces, na een overlijden maar ook na het verlies van een baan.
Rouwen is het vertrouwde loslaten. Iets wat jarenlang zo vanzelfsprekend was, is niet meer. De dierbare die overleden is, is niet meer. Het huwelijk van zoveel jaar: het is niet meer. De baan die jarenlang zo gewoon was, vervalt. Juist dit zijn verschrikkelijk moeilijke processen. Ze vragen daarom om een plek, rust, aandacht en vooral tijd om er mee om te gaan. Acceptatie en loslaten zijn nauw met elkaar verbonden. Verdringen is wat anders dan het een eigen plek geven! Acceptatie is ook hier de eerste stap tot het verder gaan. Het jezelf gunnen van de tijd om tot een acceptatie tekomen is een voorwaarde. Zeker in dit proces moet er niets en zeker niet geforceerd.
Mensen met een burn-out.
Mijn ervaring is dat een burn-out in bijn alle gevallen te maken heeft met het spelen van een rol. Wat bedoel ik daarmee? Iemand die jaren hard werkt, zich wegcijfert, zich zelf vergeet, zo ver dat soms zelfs een andere “werkidentiteit” ontstaat. Kwaliteiten, karakter, persoonlijkheid gaan niet meer hand in hand. Dat maakt ziek.
Iedere levensfase vraagt zijn eigen aanpak, zijn eigen vragen. De onbezonnenheid van een 20 jarige die zich het middelpunt van het universum voelt, is wezenlijk anders dan de 50 jarige die vraagt naar de zin van het leven dat nog komt. De laatste wordt steeds actueler met het oog op het moeten doorwerken tot ons 67ste levensjaar.
Carrièrevragen.
Het woord carrière verbergt ook vele aspecten. Het is voor mij als coach altijd boeiend om te zien hoe mensen met hun carrière omgaan. Als type. Zo zijn er mensen die hun carrière volledig plannen en daarmee ook onder controle willen hebben. Of aan andere kant van het spectrum de "ach ik zie wel" carrière. Die laatste groep kijkt wat op hun pad komt en reageert daarop. Vaak impulsief.
Beiden kunnen vastlopen. Voor de eerste ontstaat vaak het besef dat lang niet alles te plannen valt. Niet in het leven en niet in een carrière. Dat is schrikken en brengt ineens een onzekerheid aan het ligt. Wat nu en waarvoor?
Juist die twee vragen kom je bij de andere groep ook tegen. Zo rond het 50ste levensjaar is het wisselen van baan niet meer zo makkelijk, terugkijkend op een loopbaan met een heel breed CV ontstaat ineens de vraag: "maar wat ik heb ik nu eigenlijk....."
Het is in alle gevallen weer de vraag naar de zin van mijn werk en hoe ga ik daar vorm en inhoud aan geven.
In alle gevallen:
Coachen is ALTIJD maatwerk! Steeds opnieuw, zonder uitzondering. Het doel is in alle gevallen: het beste uit mens en organisatie te halen, bewust, duurzaam en daarmee op lange termijn vruchtbaar.
Resultaat: het vinden en vertrouwen van de eigen (kern-) kwaliteiten en daardoor het vinden en zien van nieuwe perspectieven. Voor individu en organisatie ontstaat nieuw committent. Naar de eigen doelen in het leven en/of naar het gezamenlijk doel.
